بلاخره قطعنامه 1696 به تصویب رسید و رژیم 30 روز مهلت داره تا به تمام مواد آن عمل کند. در غیر

اینصورت مواد 42و 41 به اجرا گذاشته میشود:

َماده 41 - The Security Council may decide what measures not involving the use of armed force are to be employed to give effect to its decisions, and it may call upon the Members of the United Nations to apply such measures. These may include complete or partial interruption of economic relations and of rail, sea, air, postal, telegraphic, radio, and other means of communication, and the severance of diplomatic relations.

شورای امنیت ممکن است تصمیم بگیرد چه تحریماتی بدون استفاده از نیروهای ارتشی را بر علیه رژیم بکار بگیرد و ممکن است از تمام ملل عضو بخواهد که این تحریمات را به اجرا بگذارند. این تحریمات ممکن است شامل تخلل کامل یا قسمی در روابط اقتصادی, و راه اهنی, هوایی, پستی, تلگرافی, رادیویی, و دیگر رسانه های ارتباطی, و قطع روابط سیاسی باشد

ماده 42 Article 42Should the Security Council consider that measures provided for in Article 41 would be inadequate or have proved to be inadequate, it may take such action by air, sea, or land forces as may be necessary to maintain or restore international peace and security. Such action may include demonstrations, blockade, and other operations by air, sea, or land forces of Members of the United Nations.

چنانچه شورای امنیت ملاحضه کند که تحریمات درج شده در ماده 41 کافی و در خور نباشند و یا ثابت شود که بازده ندارند ممکن است برای ادامه و پایداری صلح بین المللی به اعمال ارتشی زمینی, هوائی , ودریایی متوصل شود. این اعمال ممکن است شامل تظاهرات, مسدود و دیگر اعمال از طریق استفاده از ارتش های ملل عضو از طریق هوایی, زمینی, و دریایی باشند.

ملت و اپوزیسیون 30 روز مهلت دارند تا رژیم را سرنگون کنند. در غیر اینصورت این رژیم, ایران را به خاک و خون می کشاند

“Welcoming the statement by the Foreign Minister of France, Philippe Douste-Blazy, on behalf of the Foreign Ministers of China, France, Germany, the Russian Federation, the United Kingdom, the United States and the High Representative of the European Union, in Paris on 12 July 2006 (S/2006/573),
“Concerned by the proliferation risks presented by the Iranian nuclear programme, mindful of its primary responsibility under the Charter of the United Nations for the maintenance of international peace and security, and being determined to prevent an aggravation of the situation,
“Acting under Article 40 of Chapter VII of the Charter of the United Nations in order to make mandatory the suspension required by the IAEA,
“1. Calls upon Iran without further delay to take the steps required by the IAEA Board of Governors in its resolution GOV/2006/14, which are essential to build confidence in the exclusively peaceful purpose of its nuclear programme and to resolve outstanding questions,
“2. Demands, in this context, that Iran shall suspend all enrichment-related and reprocessing activities, including research and development, to be verified by the IAEA,
“3. Expresses the conviction that such suspension as well as full, verified Iranian compliance with the requirements set out by the IAEA Board of Governors, would contribute to a diplomatic, negotiated solution that guarantees Iran’s nuclear programme is for exclusively peaceful purposes, underlines the willingness of the international community to work positively for such a solution, encourages Iran, in conforming to the above provisions, to re-engage with the international community and with the IAEA, and stresses that such engagement will be beneficial to Iran,
“4. Endorses, in this regard, the proposals of China, France, Germany, theRussian Federation, the United Kingdom and the United States, with the support of the European Union’s High Representative, for a long-term comprehensive arrangement which would allow for the development of relations and cooperation with Iran based on mutual respect and the establishment of international confidence in the exclusively peaceful nature of Iran’s nuclear programme (S/2006/521),
“5. Calls upon all States, in accordance with their national legal authorities and legislation and consistent with international law, to exercise vigilance and prevent the transfer of any items, materials, goods and technology that could contribute to Iran’s enrichment-related and reprocessing activities and ballistic missile programmes,
“6. Expresses its determination to reinforce the authority of the IAEA process, strongly supports the role of the IAEA Board of Governors, commends and encourages the Director General of the IAEA and its Secretariat for their ongoing professional and impartial efforts to resolve all remaining outstanding issues in Iran within the framework of the Agency, underlines the necessity of the IAEA continuing its work to clarify all outstanding issues relating to Iran’s nuclear programme, and calls upon Iran to act in accordance with the provisions of the Additional Protocol and to implement without delay all transparency measures as the IAEA may request in support of its ongoing investigations,
“7. Requests by 31 August a report from the Director General of the IAEA primarily on whether Iran has established full and sustained suspension of all activities mentioned in this resolution, as well as on the process of Iranian compliance with all the steps required by the IAEA Board and with the above provisions of this resolution, to the IAEA Board of Governors and in parallel to the Security Council for its consideration,
“8. Expresses its intention, in the event that Iran has not by that date complied with this resolution, then to adopt appropriate measures under Article 41 of Chapter VII of the Charter of the United Nations to persuade Iran to comply with this resolution and the requirements of the IAEA, and underlines that further decisions will be required should such additional measures be necessary,
“9. Confirms that such additional measures will not be necessary in the event that Iran complies with this resolution,
“10. Decides to remain seized of the matter.”

باز به نظر میرسه که رژیم ملت و اپوزیسیونو داره به حاشیه می کشونه. ما تا کی می خواهیم دچاردربند بودن این حاشیه بینی ها باشیم و تصویر کلی را فراموش کنیم؟ 27 سال کافی نیست برای اموختن یک درس ابتدایی؟ ایا قتل اکبر محمدی یک نمونه دیگر از توطعه های بموقع از چانب رژیم نیست که از یک طرف تمرکز ملت و اپوزیسیونو از موضوع اصلی تحریمات شورای امنیت و احتمال استفاده از نیرو های ارتشی ملل عضو شورای امنیت برای گوشمالی رژیم اما در نتیجه به خاک و خون کشاندن ایران و از طرف دیگر ادامه جنایتهایش در فراسوی مرزهای میهنمان, و چنگ با اسرائیل نیست؟

قتل اکبر محمدی جنایتی بزرگ است اما کدام جنایت رژیم بزرگ نبوده؟ از کودکان ولگرد بگیر تا اعدام نوجوانان وسنگسار دخترانمان, و در بین اینها از شکم های گرسنه ایرانیان تا دوندگی های بی انتهای ملت برای یک لقمه نون, کدامشان را باید تمرکز کنیم؟

رژیم روز بروز ملت و میهن ما را به لبه پرتگاه نزدیکتر و تزدیگتر می کند و ملت و اپوزیسیونو دنبال نخود سیاه می فرستد. و ملت هم به دنبال نخود سیاه می دوند! دیگر بس است و بهتر است تصویر کلی را ببینیم. اعمال ما مانند حریفی می ماند که با دریافت هر ضربه به گوشه ای رفته و با آه و ناله چای ضربه ای که دریافت کرده لیس میزنه! لابد تا یک ماه آینده همه ما در سوگ اکبر محمدی
نشسته و دیگر مسیبتهایمان را فراموش می کنیم تا ضربه دیگر را دریافت کنیم؟

محکوم کردن و نوشتن محکوم نامه ها رژیمو ساققط نمی کنه. 27 ساله اینکارو کردیم و نتیجه اش چه بوده؟! باید کاری کرد. باید ان ائتلاف ملی که همه ما بخوبی میدانیم نقطه آغاز پاین رژیمه را بدست بیاریم.

باید استینها را بالا بزنیم. باید در مقابل هر ضربهای که از رزیم دریافت می کنیم حداقل دو ضربه به او بزنیم. امیدورارم قتل اکبر محمدی آن جرقه ای باشد که آتش انقلاب نوین را شعله ورمی کند. اما کو اون چهارچوبی که نظام اینده را تعیین می کند؟