A while ago, the Iranian Islamist regime threatened Iranian prisoners of conscience that if the Security Council adopts any resolutions resulting in sanctions against the regime they would execute all political prisoners in Iran Recently the regime murdered Akbar Mohamady, a political prisoner since 1999. Many political prisoners have now been transferred to unknown locations and those who had been temporarily and provisionally released have also been rearrested and taken to unknown locations. In light of the recent UN resolution 1696 against the regime and the regime’s previously announced threats to execute all political prisoners, it is pertinent that the world is fully aware of the imminent death that our political prisoners are facing. It is of utmost urgency that all governmental and non-governmental organisations of the world act promptly to stop the regime’s mad reaction the UN resolution and save our political prisoners’ lives.
We call upon everyone around the world to act now before mass executions of political prisoners are carried out by the Iranian Islamist regime

copy and paste the above to the organisations below
متن بالا یا متنی از خودان را برای سازمان هایی که لینکشان را در زیر قرار داده ایم بفرستید
متن بالا , و يا متني از خودتان را براي امنستي اينترنشنال Amnesty International بفرستيد

Human Rights Watch Emails:
hrwpress@hrw.org
crawshs@hrw.org
shahu@hrw.org
eupress@hrw.org
toronto@hrw.org
hrwnyc@hrw.org
mailto:612-4333hrwdc@hrw.org
hrwla@hrw.org
hrwsf@hrw.org
1800hrwuk@hrw.org
mailto:732-0471hrwbe@hrw.org
hrw.org@hrw.org
toronto@hrw.org

One World

Uregent Action
Scott Harrison ,





در دولت شيخان اي دل بنگــــــر كانجا
سرها بريده بيني بي جرم و بي جنايت!

جوانان آزاده
جانفشاني سه نسل در تلاش براي آزادي به منزل مقصود نزديك ميشود، شوراي امنيت با راي اكثريت قريب با اتفاق تصميم گرفت كه اگر تا 9 شهريور ماه كارگزاران نظام دست از غني سازي بر ندارند ، آنان را تحريم خواهند نمود . نظام حاكم سراسيمه موضع گرفت كه لشگر كشي دولتهاي استكباري ! به سمت ما شروع شد است ! از طرفي درست در سالگرد قتل عامهاي خونبار در سال 67 بار ديگر جنايتي هولناك آفريدند و خون پاك اكبر محمدي زنداني مقاوم و آزاديخواه را بناحق بر زمين ريختند .
اما چگونه شرم ندارند دين فروشان بي ايمان, بر منابر مي نشينند و مهرورزي را شعار سركوب خويش مي سازند.
آري شيوه مهروزي در زندان اوين و ساير سياهچالهاي اين نظام اين است كه زنداني اعتصاب غذا كرده را به شكنجه گاه ببرند و تا سرحد مرگ شكنجه كنند تا از شدت فشار دچار ايست قلبي شود ! اما كارگزاران مستبد بايد بدانند كه اين راه بي رهرو نخواهد ماند و مبارزان آزادي با گامهايي استوار دراين مسير سخت ولي شيرين، گام نهاده اند و امروز نيز كبوتر خونين بال ديگري بر آسمان آزاردي به پرواز در آمد. در همه جا خبر پيچيد و دل انسانهاي بيدار را بارديگر برآشفت. اکبر محمدي دانشجويي زنداني در سال 78 بازداشت گرديد و دربازداشتگاه توحيد بدترين شکنجه هاي جسمي و روحي را تحمل کرد و به همين دليل به آزاديخواهي مقاوم و ثابت قدم تبديل شد . پس از آن به دليل همين شکنجه ها از ناحيه ي کمر دچار بيماري حاد گرديد به طوري که پزشکان در داخل کشور احتمال بهبودي وي را مردود دانستند.
پس از اينکه با گذراندن چند سال حبس، پزشکي قانوني اعلام کرد که اکبر محمدي توانايي ادامه حبس در زندان را ندارد و ميبايست از زندان آزاد شود. اکبر محمدي با تلاشهاي دوستان و خانواده اش ، بالاخره به مرخصي استعلاجي فرستاده شد اما علي رغم آگاهي مسئولين زندان از وضعيت جسماني اکبر محمدي که خود از عامل بوجود آمدن اين وضعيت اكبر بودند، حدود 2 ماه پيش او را در منزلش در آمل بازداشت کردند و در کمال ناباوري به زندان بازگرادند. اکنون بايد سران نظام ولايت پاسخ دهند که چه کسي مسئول بازگرداندن وي به زندان است؟
پس از آن اکبر محمدي با نوشتن نامه اي به رئيس زندان خواهان آزادي خود شد و اعلام کرد در صورت عدم توجه به خواسته هايش دست به اعتصاب غذا خواهد زد. اما مسئولين زندان بي توجه به وضعيت او تنها به تهديدش بسنده کردند که اگر اعتصاب کند به سلول انفرادي منتقل خواهد شد. و اکبر محمدي از روز 1 مرداد در اعتراض به شرايط زندان و فشارهاي آن بر روي او و هم بندانش دست به اعتصاب غذا زد.
هنگامي که پس از 5 روز دچار تشنج گرديد و به بهداري منتقل شد در آنجا نيز به دستور رئيس زندان او را به تخت با غل و زنجير بستند و در هنگام بازديد نمايندگان حکومت از زندان ، دهان او را نيز چسب زدند تا صدايي از او به گوش کسي نرسد. در حالي که گفته ميشد اکبر، شب گذشته دچار سکته خفيف قلبي شده بود او را به بند 350 بازگرداندند، در شرايطي که از ناحيه قلب به شدت احساس ناراحتي ميکرد. بعد از ضرب و شتم وحشيانه او به وسيله زندانبانان و شكنجه گران زندان، شب گذشته در بند 350 زندان اوين، محلي که 7 سال از عمرش را تنها به خاطر آزاديخواهي در آن سپري کرده بود، دچار ايست قلبي شد و درگذشت و روح پاكش به آزادي و آرامش رسيد.
در اينجا ما از همه وجدانهاي بيدار بشري مي خواهيم كه اين جنايت كثيف را محكوم نمايند و در اين مسير بايد كه فريادهايمان رايكي كنيم تا به اين جانيان كه كمر به كشتن جوانان اين مرز و بوم بسته اند بگوييم كه ظلم پايدار نخواهد ماند و ما هيچگاه خاطره افتخار آفرين اكبر محمدي را از خاطرمان تا روز پيروزي نخواهيم زدود.



انجمن جوانان وبلاگ نويس در تهران- 11مرداد 85
gholeh501z@yahoo.com
http://javananweblognevis.blogfa.com