هنوز دیر نشده و در این اندک زمان تا سقوط رژیم اپوزیسیون باید24/7 در حال فعالیت و تلاش بی وقفه باشد. خیلی کارها باید انجام شود تا ایران به سرنوشت عراق دچار نشود . رژیم هم اکنون اکثر نیرویش و انرژیش را تمرکز کرده روی نجات خودش از وضعیت بسیار بحرانی که خود را در ان قرار داده. این یعنی فضای اپوزیسیون کمتر آلوده است از مزاحمت های رژیم.
اپوزیسیون دمکراتیک و سکولار باید یکدیگر را آنچه که هستند قبول کنند. هیچکدام از نیروهای اپوزیسیون رویشان سفید و بی لکه نیست و بنابراین هر آنچه که بوده اند و هرآنچه که کرده اند را باید کنار بگذارند و با یکدیگر به گفتگو و رایزنی بپردازند. کله شقی نکنند و حاضر باشند از بعضی منافع خود که می توانند , چشم پوشی کنند تا همه بخصوص ملت ستم دیده ایران برنده شوند. این رایزنی ها باید مستقیمن از سوی خود رهبران نیروها, یعنی آنهایی که تصمیمات نهایی را برای گروه خود می گیرند انجام شود. این عمل آنها, عملی انقلابی و سرنوشت ساز است که باید هرچه زودتر انجام دهند. من افرادی را که در نظر دارم رهبران سه گروه اصلی سیاسی ایران هستند
من سه گروه مشروطه خواهان و مجاهدین و جبهه ملی را بعنوان سه گروه سیاسی اصلی ایران بر اساس قدمت و سابقه آنها برای رسیدن به دمکراسی قبول دارم و در باور من دلیل اصلی ناموفقی اپوزیسیون به توافق نرسیدن ودائمن در حال جدال بودن این سه گروه است. این سه گروه بسیار سازمان یافته و رهبران آنها شناحته شده اند و هر سه گروه دارای طرفداران بیشماری هستند.
ائتلاف این سه گروه هرچند که یکی از آنها خواهان نظامی کاملن متفاوت است یعنی پادشاهی اما بعقیده من عملی است. جدا از این تفاوت اصلی و پایه ای که بعد از برگزاری رفراندوم نظام حاکم برای همیشه معلوم و مشخص خواهد شد این سه گروه تمام خواسته های سیاسی و اقتصادی و اجتماعی جامعه ما را تامین و تضمین می کنند. این سه گروه سه موضع راست و چپ و و میانه سیاست را بخوبی نماینذگی میکنند و می توانند در هر دو نظام یعنی «مشروطه سلطنتی» و یا «جمهوری» دولت تشکیل داده و کشور را اداره کنند.
این سه گروه موظفند تا سندی تاریخی که همان ساختار سیستم دمکراسی ایران است را تدوین و امضا کنند و به اصول آن پایبند باشند.
پس بجنبید تا دیر نشده
In English

